VERECEK EMEĞİN, SEVECEK KALBİN VARSA AİLEN DE VARDIR.

Köklerine bak. Şu kendi etrafında saatte 1.600 kilometre hızla dönen Dünya’da savrulup gitmiyorsan seni tutan işte bu kökler. Seni kucaklayan gökyüzüne bak. Evrenin Samanyolu’nda Yerküre 107.000 kilometre hızla yol alıyorken fırlayıp kaybolmuyorsan seni tutan işte bu atmosfer. Ya da sen buna yerin çekimi de. Benim için fark etmez. Çünkü ‘yerçekimi’ de benim aile olgusunu anlatmam için iyi bir metafor.

Hoca Nasrettin’e sormuş safın biri ‘Dünya’nın ortası neresi?’ Hoca eşeğinin bir ayağının durduğu yeri işaret etmiş ‘işte tam burası.’ ‘Ama Hocam…’ demeye kalmadan ‘İnanmazsan ölç!’diye vermiş ya cevabı. Ben de diyorum ki hayatın merkezi ‘Ailedir.’ İnanmazsan yolun sonuna varınca dön bir bak.

Oradan çok net görülür. İnanmazsan çölde susuz, ayazda çıplak, savaşta esir kal da gör. Ancak bu dediklerim birlikteliğin, kardeşliğin, komşuluğun, akrabalığın, yoldaşlığın kıymetini kaybetmeden bilmeyenler için. Verecek emeğin, sevecek kalbin varsa emin ol ailem diyebileceğin insanlar var etrafında. Kanından canından ya da yanından civarından yollarının kesiştiği. Para etmiyor diye şarkısı, klibi çekilmiyor, kapitalizm henüz bunu istismar etmiyor diye sen de unutma…

Bugün ve her 15 Mayıs Dünya Aile Günü’dür. Kutlu olsun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir