BİLİYORUZ Kİ BİR ANLAMI VAR

Bekleye bekleye ağaç olur insan ve geçen zamanın aslında ömrü olduğunu anladığında gözyaşlarıyla sular kendini… Ancak dünün geri gelmezliğine ağlamak tekrar yeşertmez onu, Maldivler’de palmiye olsa da.

Bu dünyaya okula gitmek, ardından iş güç sahibi olup emekli olacağımız günü beklemek için gelmiş olamayız. Hayvanlardan farklı; omuzlarımız üzerine konuşlanmış muhteşem kürenin ev sahibi olduğu akıl, bu gibi şeyler için fazla lüks değil mi? Sahip olduğumuz süper donanım, duygu dediğimiz manevi hâller… Tüm derdimiz iki yumruk midemizi doldurmaksa yaşantımız büyük israftır.

İçtiği gazozun gazı kaçmasın diye dertlenen insan, ömrünün soluğuna aynı ilgiyi göster(e)miyor. Bu yüzden saatlerce ekranların kuşatmasında kalesini yitiriyor. Yastıklar, verdiği yumuşaklık hissinin aksi bir sertlikle törpülüyor sayılı günü, ama o gocunmuyor.

Bora bunları yazıyorsa, sen bunları okuyorsan…Onlardan olamayız.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir